Het is alweer meer dan een jaar geleden dat Banzai op ons pad kwam, een sukkeltje in erbarmelijke staat, die dan ook nog eens voor haar pups moest zorgen. Ze heeft een erg lange weg naar herstel moeten afleggen, een moeizame weg, maar tegen alle verwachtingen in heeft Banzai weer leren lopen! Ze is echter nog steeds incontinent, ze laat alles lopen en beseft dit niet. Een leven binnenshuis zal niet voor haar weggelegd zijn, dat is met haar handicap bijna niet leefbaar, maar Banzai is op haar manier gelukkig in het asiel, ze heeft haar eigen rustige plekje, leeft er samen met haar vriendjes, en haar verzorgers houden van haar.

Augustus 2016, uit het dagboek van Fabienne:

Sinds enige tijd vertelt een politieagent (die enorm van dieren houdt) ons over een omgeving in Algeciras waar heel veel Podenco's worden gedumpt. Ze leven in een vieze buurt en produceren maar pups want geen van allen is gesteriliseerd. Ze worden er lukraak gedumpt na een jachtseizoen of na een bui van 'ze dienen niet meer'. De politie vroeg onze hulp om de honden te castreren en terug te zetten omdat ze met zoveel zijn dat geen mens dat aankan. We gaan een per een meenemen, nadat ze gesteriliseerd zijn. Tussen de vele mama's was er eentje die maar bleef liggen en daar gingen we naar kijken. Het arme moedertje kon niet gaan, waarschijnlijk door een ongeval of iets dergelijks. Met veel geduld hebben we haar en haar 4 pupjes mee kunnen nemen, allen zaten onder ontelbaar veel vlooien, hadden huidproblemen en zo verder. Mama is niet in goede staat, ze is voorlopig uit deze hel, samen met haar pupjes, maar heeft nog een lange weg te gaan. Ze heeft een ongeluk gehad, had heel veel pijn, at amper, ze is echt niet goed. We volgen haar nu goed op en wachten af hoe het nu verder met haar zal gaan.